Top 3 oplossingen tegen stro of vlas eten

Het eten van de stalbodembedekking is niet de bedoeling en kan tot ernstige gezondheidsproblemen leiden. Verstoppingskoliek komt vaak voor bij paarden die zich vergrijpen aan stro, vlas of houtvezel, maar ook darmperforatie en buikvliesontsteking kan het gevolg zijn van het eten van stro of vlas. Beide zijn vaak fataal. Veel stro eten zorgt bovendien voor een bolle buik, wat menig ruiter niet graag ziet bij zijn paard. Gelukkig is dit probleem in de meeste gevallen vrij gemakkelijk op te lossen.

1. Meer ruwvoer
Een van de belangrijkste redenen voor een paard om aan zijn stalbodembedekking te beginnen, is een gebrek aan structuur. Met structuur worden vezels bedoeld die langer zijn dan 8mm, ofwel ruwvoer. Ruwvoer geeft vulling aan het darmstelsel, waardoor het paard verzadigd is, zorgt voor veel kauwactiviteit, werkt tegen verveling en houdt de darmen gezond. 1,5 kg hooi of 2-2,5 kg kuilgras per 100 kg. lichaamsgewicht zijn het absolute minimum. Een paard dat regelmatig zijn stal leeg eet, heeft waarschijnlijk behoefte aan extra ruwvoer.

2. Sociaal contact
Paarden zijn kuddedieren en het belang van sociaal contact wordt door veel paardeneigenaren nog steeds behoorlijk onderschat. Bij gebrek aan paard-tot-paard contact kan stress ontstaan, wat vervolgens weer kan leiden tot het opeten van bodembedekking. Een gat in de tussenwanden van de box maakt sociaal contact met de buurman/-vrouw mogelijk zonder dat paarden elkaar kunnen beschadigen. Dagelijks weidegang of in de paddock met soortgenoten is echter een betere oplossing.

3. Verveling voorkomen
Net als dat paarden op de paddock soms uit verveling zand gaan eten, kan verveling op stal ook nare gevolgen hebben. Naast het voeren van meer ruwvoer kan het betreffende ruwvoer uit een slowfeeder gevoerd worden, waardoor een paard veel langer over zijn eten doet en niet de kans krijgt zich te vervelen. Verder zijn regelmatige beweging en afwisseling van omgeving van belang om verveling tegen te gaan.

In tegenstelling tot vlas en houtvezel telt stro als ruwvoer. In verhouding tot hooi en kuilgras bevat het echter veel lignine, een onverteerbare vezel die tot verstopping kan leiden. Stro is daarom nooit geschikt als enig ruwvoer, maar meer als ‘knabbelmateriaal’ om de periodes tussen de voer beurten door te komen. Voer naast stro altijd minimaal 1,5 kg hooi of 2 kg kuil per 100 kg. lichaamsgewicht.