Het kan gevaarlijk zijn om aan te nemen dat paarden zelf weten wat ze wel en niet kunnen eten. Normaal gesproken leren ze dat van hun moeder, maar aangezien ze in de huidige manier van paarden houden niet worden blootgesteld aan allerlei bomen en struiken, valt er ook niet veel te leren. Verder bestaat de kans dat een paard dat dagelijks onvoldoende ruwvoer krijgt, elke mogelijkheid aangrijpt om structuurrijke voeding binnen te krijgen, giftig of niet.

Giftig
Giftige bomen zijn o.a. de walnoot, wilde kastanje, beuk, rode esdoorn en kersen- en pruimenboom. Het beste is om een paard simpelweg geen toegang te geven tot takken, bladeren en vruchten van deze bomen. Eikenbladeren en eikels zijn eveneens mild giftig. Opname van losse esdoorn- bladeren is meestal fataal! Verder zijn de taxus en buxus zeer giftig; vermijd contact met deze struiken. Gemaaid gazongras is eveneens een risicofactor, omdat hierin endofyten (schimmels) kunnen zitten die gevaarlijke gifstoffen produceren.

Niet giftig
Takken en bladeren van andere bomen en struiken, zoals de berk, wilg en druif zijn niet giftig. Ondanks dat is het af te raden om grote hoeveelheden aan een paard te geven. Takken en bladeren behoren niet tot het ‘normale’ dieet van een paard en kunnen daardoor soms toch problemen veroorzaken. Vooral takken bevatten bijvoorbeeld veel lignine, een niet-verteerbare vezel, die verstoppingen kunnen veroorzaken. Verder is van lang niet alle bestaande bomen en struiken onderzocht wat het effect is na opname door paarden. Voorzichtigheid is dus altijd geboden!

Het is de moeite waard om eens grondig te inspecteren tot welke soorten bomen en struiken jouw paard toegang heeft als hij buiten staat. Opname van mild giftige bladeren, noten en vruchten kan bijvoorbeeld vervelende vage klachten geven, waarvan de oorzaak niet vaak langs de omheining van de wei of paddock wordt gezocht.

 

Giftige planten

A
B
Boterbloem

C
D
E

Eik
Esdoorn

F
G
Gevlekte scheerling
Gouden regen

H
I
J
Jacobs Kruiskruid

K
L
M
N
O
P
R
S
T

Taxus

U
V
W
Z